Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2014

Άρης Αραμπατζής: «Ο τόπος μας, η ευθύνη μας»

Τις αρχές και τις θέσεις, που θα τον πλαισιώσουν στην προσπάθεια διεκδίκησης του Δήμου Χαλκηδόνος, παρουσίασε χθες, στην κατάμεστη αίθουσα Συνεδριάσεων Δημοτικού Συμβουλίου των Κουφαλίων, ο υποψήφιος Δήμαρχος Χαλκηδόνος, Άρης Αραμπατζής.

Το όνομα του συνδυασμού είναι: «Ενωμένοι Δημιουργούμε»

«Δεν είμαι εδώ για να μιλήσω για προβλήματα και περιορισμούς. Είμαι εδώ για να μιλήσω για λύσεις και δυνατότητες. Δυνατότητες και ευκαιρίες που μας δίνει το νέο διοικητικό πλαίσιο του «Καλλικράτη». Το νέο αυτό πλαίσιο ενώνει. Ενώνει δυνάμεις, ενώνει πληθυσμούς, ενώνει διοικητικές δομές», υπογράμμισε ο υποψήφιος Δήμαρχος Χαλκηδόνος και πρόσθεσε: «Τον Τόπο τον φτιάχνουμε όλοι εμείς που τον ζούμε και αγωνιούμε για το μέλλον του. Όλοι εμείς που είμαστε ανήσυχοι και θέλουμε να δούμε τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας να προοδεύει και να προκόβει όχι κάπου αλλού, αλλά εδώ.»

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην ιδέα που διέπει το συνδυασμό Ενωμένοι Δημιουργούμε. «Ο Τόπος Μας, η Ευθύνη Μας. Αυτή ακριβώς είναι η ιδέα που μας εκφράζει, η ιδέα της από κοινού προσπάθειας, η ιδέα της συλλογικής δράσης με στόχο τον Τόπο μας και επίκεντρο τους Ανθρώπους του».

Αναλύοντας τους βασικούς άξονες δράσης του συνδυασμού, ο Άρης Αραμπατζής επισήμανε για τον καθένα:

• Διαφάνεια

«Απαιτείται χρηστή οικονομική διαχείριση και εντιμότητα»

• Τεχνοκρατική Γνώση

«Ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων του Δήμου μας, όπως η εγγύτητα του με το Πολεοδομικό Συγκρότημα Θεσσαλονίκης, η πρόσβαση στα σημαντικά –εθνικής σημασίας – οδικά και σιδηροδρομικά δίκτυα και ο φυσικός και πολιτιστικός πλούτος»

• Αποτελεσματικότητα

«Ανάγκη για μια λειτουργικότερη τοπική αυτοδιοίκηση, που θα σέβεται, αλλά και θα εξορθολογίζει τους θεσμούς»

• Ισόρροπη Καθολική ανάπτυξη

«Δημιουργία ενός μοντέλου ανάπτυξης που εκτείνεται ομοιόμορφα σε ΟΛΕΣ τις Δημοτικές και Τοπικές Κοινότητες με στόχο

1. την ολοκλήρωση και επέκταση αναγκαίων για τον Τόπο βασικών υποδομών
2. την ενθάρρυνση της τοπικής επιχειρηματικότητας και προστασία των υπαρχουσών θέσεων εργασίας και συγκεκριμένα τη στήριξη τοπικών βιομηχανιών, όπως η ΜΕΒΓΑΛ
3. τη στήριξη του αγροτικού τομέα

• Περιβαλλοντική Συνείδηση

«Στόχος ένας τόπος καθαρός και βιώσιμος, προωθώντας τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και επεκτείνοντας το σύστημα διαχείρισης και ανακύκλωσης απορριμμάτων»

• Κοινωνική ευαισθησία

«Στήριξη και βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών του Κέντρου Υγείας και των Περιφερειακών Ιατρείων, δημιουργία Κοινωνικού Παντοπωλείου, Κοινωνικού Ιατρείου, προώθηση εθελοντισμού»

• Ανάδειξη του Πολιτισμού και της Ιστορίας

«Στήριξη των καλλιτεχνικών και πολιτιστικών ομάδων της περιοχής. Αξιοποίηση του Μουσείου Βαλκανικών Αγώνων Γέφυρας και Μακεδονικών Τάφων του Αγίου Αθανασίου, αναβάθμιση των πολιτιστικών υποδομών και προβολή των»

«Οι προκλήσεις δε μας αποδυναμώνουν, μας πεισμώνουν», επισήμανε ο Άρης Αραμπατζής. Κλείνοντας την ομιλία του και συμπλήρωσε: «Πίσω από τις προκλήσεις βλέπουμε αφορμή να γίνουμε ακόμη καλύτεροι, ακόμη πιο εργατικοί. Πίσω από τις δυσκολίες βλέπουμε αφορμή για περισσότερη ευθύνη, περισσότερη δημιουργία.»

Από το Γραφείο τύπου

Καινούργια κρασιά σε παλιά ασκιά

Δεν μπορείς να βάλεις καινούργια κρασιά σε παλιά ασκιά, γιατί τα ασκιά σκίζονται. Και το κρασί χύνεται και τα ασκιά καταστρέφονται (κατά Μάρκον, 2: 22, Λουκά 5:37).

Σταχυολογώ από e-mail φίλου αναγνώστη”: Οι προηγούμενοι είναι οι ίδιοι άνθρωποι με τους σημερινούς. Το παιχνίδι ήταν σικέ εξαρχής. Οι περισσότεροι έχουν απλώς αλλάξει φανέλα και θέση μέσα στο γήπεδο, αλλά όχι τον τρόπο που παίζουν. Πρέπει να ρισκάρουμε με νέους ανθρώπους. Όχι τους ίδιους παίχτες με άλλο προπονητή. Οι άνθρωποι αλλάζουν δύσκολα ή καθόλου.

Γιατί αλήθεια οι άνθρωποι αλλάζουν δύσκολα ή και καθόλου; Γιατί μας είναι τόσο δύσκολο να κάνουμε πράξη τα όσα συχνά ανακοινώνουμε στους άλλους και στον εαυτό μας; (‘από σήμερα αλλάζουν τα πράγματα και στο εξής όλα θα γίνονται όπως πρέπει’). Γιατί βάζουμε στους άλλους άτεγκτες χρονικές προθεσμίες (‘σου δίνω περιθώριο μέχρι τότε για να αλλάξεις μυαλά’), ενώ σε μας είμαστε τόσο - μα τόσο – κατανοητικοί; (‘αρχίζω δίαιτα από Δευτέρα, γιατί αυτό το Σαββατοκύριακο είμαι καλεσμένος σε τραπέζι’…).

Είναι αλήθεια ότι μας αρέσει να αλλάζουμε, κολακευόμαστε κατά κάποιο τρόπο.  Φτάνει όμως να είναι ‘με μέτρο’, ‘να μας ταιριάζει’, να μην είναι τόσο ‘εξαντρίκ για μας’. Εκτός κι αν υπάρχει λόγος σοβαρός (πχ κίνδυνος υγείας, οικογενειακής συνοχής ή επαγγελματικής επιβίωσης), σχεδόν πάντα επιλέγουμε την smooth ‘αλλαγή’. Κάτι τόσο ανώδυνο όπως μια νέα κουπ, που αν δεν μας αρέσει (σε μας ή τους φίλους μας), να μπορούμε να το αλλάξουμε ξανά και να επιστρέψουμε στα γνωστά. “Αφού μπορούμε να κινηθούμε εκ του ασφαλούς, σκεφτόμαστε, γιατί να το ρισκάρουμε;”

Επίσης μας αρέσει να ‘βλέπουμε μπροστά’ – όχι πίσω. Γιατί πίσω υπάρχουν και κάποιες λεπτομέρειες – μικρές ή μεγάλες – που δεν μας αρέσει να θυμόμαστε και να κουβεντιάζουμε. Έτσι, μετά από μια αποτυχία, συνηθίζουμε να ξεμπερδεύουμε στα γρήγορα με μια επιδερμική ‘αυτοκριτική’ και ακολούθως να θέτουμε νέους στόχους και να φτιάχνουμε πλάνα για την επίτευξή τους. Κι αυτό γίνεται τόσο σε προσωπικό επίπεδο, όσο και σε συλλογικό. Και για να μην πάμε μακριά, ας δούμε πώς εκλογίκευσαν την ήττα τους οι χαμένοι των δημοτικών εκλογών και πώς ‘διαχειρίζονται’ τις διαφαινόμενες αδυναμίες τους οι κερδισμένοι.

Τι είναι λοιπόν αυτό που κάνει τόσο δύσκολη την πραγματική αλλαγή; Αυτήν δηλαδή που μπορούν να διακρίνουν καθαρά οι άλλοι κι όχι εκείνη που φαντασιωνόμαστε οι ίδιοι; Ο Seth Godin προτείνει μια ενδιαφέρουσα (και βάσιμη) εξήγηση:

Ο άνθρωπος αφομοιώνει πολύ πιο εύκολα λέξεις και εκφράσεις, παρά αλλάζει ουσιαστικά έστω και το παραμικρό στην στάση ή την συμπεριφορά του. Κι αυτό γιατί η αλλαγή είναι μια πραγματικά άβολη κατάσταση. Αν δεν έχετε αυτή την αίσθηση του ξεβολέματος, τότε μάλλον έχετε απλώς υιοθετήσει κάποιες νέες λέξεις.

Οι επαγγελματίες πολιτικοί δεν είναι αφελείς - το ξέρουν αυτό πού καλά. Ξέρουν ότι ενώ μας αρέσει η αλλαγή (των κακώς κείμενων, των φθαρμένων ‘ρούχων’ κλπ), δυσκολευόμαστε να ‘μπούμε στον κόπο’ ν’ αλλάξουμε πραγματικά. Για την ακρίβεια, εκεί ακριβώς ποντάρουν και (εναλλάξ) κερδίζουν. Γνωρίζουν ότι η αλλαγή – όπως και η δημοκρατία – δεν είναι χωρίς κόπο ή δωρεάν. Δεν συμβαίνει τζάμπα και ‘μαγικά’ (όπως στις τηλεοπτικές εκπομπές ανακαινίσεων) από κάποιους καλούς φιλ-ανθρώπους, ενώ εμείς παραθερίζουμε κάπου αλλού. η πραγματική αλλαγή απαιτεί από μας να ξεβολευτούμε. Αλλιώς είναι απλώς λόγια, που είτε ζητάμε να τα λέμε είτε να τ’ ακούμε. Κι αυτό ακριβώς μας δίνουν. Λόγια του αέρα – και μάλιστα, αέρα κοπανιστού…

  Διάλεξα σαν τίτλο αυτή την βιβλική παραπομπή, γιατί νομίζω ότι με διευκολύνει να απευθυνθώ σ’ ΕΜΑΣ κι όχι σ’ εκείνους. Γιατί πιστεύω ότι εμείς είμαστε το κλειδί στο πρόβλημα.

Τα κρασιά είναι αυτά που θα θέλαμε να είμαστε κι εκείνα που οι συνθήκες μας καλούν να γίνουμε. Τα ασκιά είναι η νοοτροπία και η πρακτική που υιοθετούμε για να τα πετύχουμε.

Αν θέλουμε να κρατήσουμε τα παλιά ασκιά μας, ας έχουμε υπόψη ότι θα συνεχίσουμε να πίνουμε πολυκαιρισμένο κρασί. Κι ας μην μπερδεύουμε το ‘παλιό καλό κρασί’ με το πολυκαιρισμένο. Το πρώτο ωριμάζει υπομονετικά (και σιωπηλά, κλεισμένο για χρόνια στο μπουκάλι), μέχρι να το ανοίξουμε και να το γευτούμε. Ενώ το δεύτερο, που έχει ανοίξει από καιρό μέσα στη πολύβουη αγορά, έχει ξεθυμάνει κι έχει χάσει την γεύση του από τις αναμίξεις του με άλλα κρασιά, που χύνονται κι αυτά στο ίδιο παλιό (και πολυκαιρισμένο) ασκί.

Κι έτσι τελικά, όλα ξινίζουν… Κι αναφέρομαι εδώ στο χαμήλωμα των προσδοκιών μας, αλλά των αρχών που αρχικά θέσαμε σαν προϋπόθεση στοιχειώδη, αυτονόητη - ένα είδος downsizing. Και στην αυτό-λογοκρισία μας, αντί για την απαίτηση λογοδοσίας από τις αρχές και (όλους) τους παράγοντες .  Στην περίπτωση αυτή, ας πάψουμε να διαμαρτυρόμαστε κι ας θυμηθούμε πώς τελειώνει ο Καμύ στην Πτώση:

Α, εσύ νέο κορίτσι, πέσε μια δεύτερη φορά στο νερό για να ‘χω πάλι την ευκαιρία να ριχτώ μαζί σου [και να σε σώσω].  Δεύτερη φορά, ε, τι αναίδεια! Υποθέστε αγαπητέ μου μαιτρ, πως τα ‘παιρναν σοβαρά τα λόγια μας, ε; θα ‘πρεπε λοιπόν να προχωρήσουμε, να κάνουμε αυτό που είπαμε. Μπρρρ …. Το νερό είναι τόσο κρύο! Ας ησυχάσουμε όμως! Είναι πολύ αργά τώρα, πάντα θα ‘ναι πολύ αργά! Ευτυχώς.

Από την άλλη, αν ζητάμε να πιούμε καινούργιο κρασί, πρέπει να έχουμε υπόψη ότι αυτό δεν ‘χωράει’ σε παλιό ασκί (που σκίζεται απ’ την σπιρτάδα του καινούργιου), δεν ‘βολεύεται’ ή κουμαντάρεται εύκολα. Μας ζητά να αμφισβητήσουμε τον τρόπο που έχουμε ‘τακτοποιήσει’ τον κόσμο γύρω μας – γιατί πλέον δεν αρκεί για να προχωρήσουμε παρακάτω. Μας ζητά να σκεφτούμε τον ρόλο μας στα πράγματα, με όσα κάνουμε και – προπαντός- με όσα παραλείπουμε. Μας ζητά να ξεβολευτούμε για ν’ αλλάξουμε – τον εαυτό μας και τα πράγματα γύρω μας.

Τελικά, από εμάς (και μόνο) εξαρτάται – πάντα έτσι ήταν άλλωστε!

ΥΓ. Ευχαριστώ τον φίλο αναγνώστη για την ιδέα της παραβολής που μου έστειλε, μαζί με κάποιες σκέψεις του που χρησιμοποίησα στο κείμενο αυτό.

Σχολιαστής

Το "παιχνίδι" τώρα αρχίζει...

Αναβρασμός επικρατεί στα επιτελεία των δημοτικών κινήσεων. Οι τελευταίες εξελίξεις, και η κατώτερη των προσδοκιών συγκέντρωση ατόμων για τη συγκρότηση ψηφοδελτίων έχουν βοηθήσει να χάσουν τον ύπνο τους κάποιοι υποψήφιοι.
Είναι τόση η αγωνία «υποψηφίων» δημάρχων να βρουν άτομα για να συμπληρώσουν ψηφοδέλτιο (περίπου 120) ώστε καταγράφονται πλέον ευτράπελα περιστατικά στην προσπάθεια τους να συγκροτήσουν ψηφοδέλτια. Είναι χαρακτηριστικό, ελέγχεται για την απόλυτη ακρίβεια του, το περιστατικό σε σουβλατζίδικο όπου ο «υποψήφιος» έκανε άμεση πρόταση στον ιδιοκτήτη να μπει στο ψηφοδέλτιο, όταν ο ίδιος από ευγένεια και επαγγελματική ευσυνειδησία τον γλυκομίλησε και έδειξε ενδιαφέρον(!) για τις απόψεις του.

Ενδεικτικό αυτής της κατάστασης είναι και οι σπασμωδικές κινήσεις εντυπωσιασμού και τα χτυπήματα "κάτω από τη μέση" που καταγράφονται. Καθημερινά κυκλοφορούν ανακοινώσεις ντουφεκιές και αναρτώνται σκληρά σχόλια για πρόσωπα τα οποία πήραν άλλο δρόμο αλλά δεν έχουν ενοχλήσει με τη στάση ζωής και τη δράση τους. Ακόμα διαφαίνεται κάποια επιλεκτική, ανεξήγητη μηδενιστική κριτική προς κάποια.

Η αλήθεια είναι, αυτό λέει η ιστορία, ότι μετά τον πρώτο ενθουσιασμό για την υποψηφιότητα οι «υποψήφιοι», κοιτούν δίπλα τους, βάζουν κάτω τα πραγματικά δεδομένα, τα έξοδα, τα πρόσωπα, τους αντιπάλους, την προσωπική έκθεση, τον αντίκτυπο στην επαγγελματική τους δραστηριότητα και επανεξετάζουν τη στάση τους.

Όπως και να 'χει, το "παιχνίδι" τώρα αρχίζει! Σίγουρα θα υπάρξουν ανατροπές. Κάποιοι θα «ξαναδούν» τη στάση τους στην πορεία τους προς τις εκλογές, κάποιοι δεν θα  πάνε μέχρι το τέλος και κάποιοι θα το παλέψουν γερά, …το μόνο σίγουρο είναι ότι στο τέλος ένας θα είναι ο νικητής!

Η ΣΥΜΜΑΧΊΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ

)

Ενωμένοι Δημιουργούμε 

ΔΕΛΤΙΟ    ΤΥΠΟΥ

Ενεργοί Δημότες Χαλκηδόνος

Συνάντηση μελών και φίλων στον Άγιο Αθανάσιο

ΔΕΛΤΙΟ    ΤΥΠΟΥ

Ταξιδεύουμε μαζί με τους Ενεργούς Δημότες του Δήμου Χαλκηδόνος.

   Την Κυριακή 9 Μαρτίου στις 11:00’ π.μ. τα στελέχη και φίλοι του συνδυασμού συναντήθηκαν στο Δημοτικό Διαμέρισμα του Άγιου Αθανασίου στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημαρχιακού κτηρίου, η εγκαρδιότητα η ζεστή χειραψία η προσήλωση όλων στην ανάπτυξη των θεμάτων από τους Φώτη Κυριακίδη, Τάσο Νικόπουλο, Μερτζιμέκη Χριστόδουλο, Γκόλφου Ελευθερίας΄, Φωτακίδη Σάκη, Απόστολου Στεργιάδη και πολλών δημοτών αναφέρθηκαν στην αναπτυξιακή πρόταση της παράταξής μας.

   Η παράταξη "Ενεργών Δημοτών Χαλκηδόνος" συνεχίζει τις δημόσιες συναντήσεις και επαφές με την κοινωνία του Δήμου μας και θα μεριμνήσει ώστε να κάνει ανοικτές συζητήσεις σε όλα τα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου μας.

Ευχαριστούμε

Το ταξίδι συνεχίζεται…

"8 Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας"

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σήμερα σε όλα τα Δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου μας εθελοντές, στελέχη και φίλοι των "Ενεργών Δημοτών Χαλκηδόνος" προσέφεραν ένα συμβολικό δώρο στις γυναίκες, τιμώντας την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.

   Τα χαμόγελα των γυναικών, που αποδέχθηκαν τη χειρονομία μας τιμώντας τες σήμερα, μας δίνει την ώθηση να συνεχίσουμε το ταξίδι μας προς την πλήρωση του στόχου.

   Ευχαριστούμε όλους τους εθελοντές που συνέφεραν στην ολοκλήρωση της κίνησης αυτής για την Ημέρα της Γυναίκας!