ΕΣΠΑ- ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

Αν θέλαμε να δώσουμε μια άλλη ερμηνεία του οφθαλμός αντί οφθαλμού,θα μπορούσαμε χιουμοριστικά να πούμε ας εκμεταλλευτούμαι αυτούς που μας εκμεταλεύονται. Βέβαια μια τέτοια αντιστοιχία δεν μπορεί να είναι απολύτως εύστοχη,σε κάθε περίπτωση όμως δίνει το στίγμα του πως πρέπει να χαράξουμε την οικονομική πολιτική μας και πως πρέπει να κινηθούμε ως Ευρωπαίοι πολίτες μέσα στην πολυπόθητη ισονομία και δικαιοσύνη που οφείλει να εφαρμόζει το πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ένας από τους λίγους μοχλούς επιχειρηματικής ανάπτυξης αν όχι ο μοναδικός στην ”στεγνή”  Ελλάδα από ρευστότητα,δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τα χρηματοδοτικά εργαλεία που μας δίνει σήμερα το ΕΣΠΑ.

Δυστυχώς η πολιτική της λιτότητας που εφαρμόζεται στην χώρα μας αλλά συνολικά στις ευάλωτες αυτή την εποχή χώρες της Ε.Ε,σύμφωνα με  την οικονομική και κοινωνική επιτροπή,έχει καταγράψει τον 1 στους 4 νέους στην Ευρώπη ως άνεργο.Η ανεργία στην χώρα μας σε επίπεδο νέων αγγίζει το 65% με αυξητική τάση και μας κατατάσσει πρωταθλητή ανεργίας εντός της Ευρωπαϊκής ‘Ένωσης. Αυτό είναι προϊόν της  λανθασμένης αντίληψης που είχαμε όλα αυτά τα χρόνια σχετικά με την ορθολογική πρακτική επιχειρηματικής ανάπτυξης και την κακή προσέγγιση ενός  ακριβού  συμβολαίου σύμβασης αορίστου χρόνου με το δημόσιο τομέα,σε συνδυασμό φυσικά με την εφαρμογή ανορθόδοξης  οικονομικής πολιτικής.

Βεβαίως μεγάλο στοίχημα αποτελεί η αλλαγή κατεύθυνσης της επιχειρηματικής γραμμής μας και η στροφή της επαγγελματικής κουλτούρας μας,στον φυσικό μας πλούτο που προσδιορίζεται στην Γεωργία και τον Τουρισμό,αλλά και την ευλογία που μας δίνει η γεωγραφική μας θέση που επιτάσσει την αξιοποίηση και εκμετάλλευση των υδρογοναθράκων και του φυσικού αερίου.Άρα λοιπόν χρειαζόμαστε  ένα γνήσιο σχέδιο ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας που θα βασίζεται σε παραγωγικές επενδύσεις.

Υπάρχει σήμερα η δυνατότητα εκμετάλλευσης του ΕΣΠΑ για την δημιουργία επενδύσεων και επιχειρήσεων στην Ελλάδα ή αρκούμαστε στην επιδοτούμενη εργασία που απλώς ανακουφίζει την μεγάλη πληγή της ανεργίας;

Αφουγραζόμενοι το κλίμα της εποχής και αντιλαμβανόμενοι τις οδυνηρές επιπτώσεις που μπορεί να επιφέρει η παρατεταμένη ανεργία των πολιτών και δη των νέων στην Ε.Ε.,έχουν παρουσιαστεί με ένταση το τελευταίο διάστημα προγράμματα επιδοτούμενης εργασίας με κονδύλια της Ε.Ε. και υλοποίηση σε συνεργασία με το υπουργείο εργασίας και τον ΟΑΕΔ.

Αυτή η πολιτική που επαφίεται στην flexiciutrity (ευέλικτη εργασία) και εφαρμόζεται στις χώρες της Βόρειας Ευρώπης πολλά χρόνια τώρα,έχει σκοπό να κρατήσει εργασιακά και κοινωνικά ενεργούς τους νέους πολίτες,έστω περιοδικά,με σκοπό να ανακουφίσει δίχως όμως να λύνει το εργασιακό πρόβλημα,αλλά δίνοντας ενέσεις ψυχολογίας.

Σε κάθε περίπτωση η Ελληνική πολιτεία μέσω των υπουργείων και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης υποχρεούται να εμπνευστεί ένα στρατηγικό σχέδιο δημιουργίας Ελληνικών επιχειρήσεων που θα επιδοτούνται από την Ε.Ε με όρους ωφέλιμους για τον επιχειρηματία και την επιχείρηση,ώστε να δημιουργήσει τις  προϋποθέσεις να βγουν οι Έλληνες πολίτες από το τέλμα και να μην αρκείται σε επιδοτούμενη εργασία που οπωσδήποτε μόνο καλό κάνει,αλλά δεν αποτελεί αντίδοτο.

Σε αυτή την λογική άμεσα εκμεταλεύσιμα είναι τα ήδη υπάρχων προγράμματα Νεανικής Επιχειρηματικότητας ,της Επιστημονικής Υποστήριξης Νέων Αγροτών,της Γυναικείας Επιχειρηματικότητας όπου δυστυχώς η απορροφητικότητα των κονδυλίων δεν είναι η ανάλογη των περιστάσεων και αυτό μας καθιστά για έναν ακόμη λόγο υπότροπους σε ότι αφορά την οξυδέρκεια μας και την πολιτική διαχείριση στους Ευρωπαίους.

Αν στις δύσκολες οικονομικές εποχές που ζούμε και στην επιβολή της λιτότητας από τους δήθεν αλληλέγγυους Ευρωπαίους Εταίρους μας Γερμανούς,υπάρχει μια διέξοδος ώστε  να πάρουμε και εμείς χρήματα από την Ευρώπη(αυτά που διακιούμαστε),αυτή πρέπει να είναι η άμεση σύνταξη προγραμματικών σχεδιασμών χρηματοδοτικών εργαλείων προς όφελος των Ελλήνων,η αγαστή συνεργασία με τους εξιδικευμένος συμβουλευτικούς φορείς,η ασφαλή και διάχυτη πληροφόρηση των ενδιαφερόμενων,η καθοδήγηση για την αλλαγή παιδείας στα επίπεδα της σύγχρονης επιχειρηματικότητας άμεσα συναπτόμενη με τις παγκόσμιες ανάγκες της αγοράς και η εκτέλεση του εγχειρήματος με αξιοκρατία και διαφάνεια.

5ο ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ- ΟΑ ΚΟΥΦΑΛΙΩΝ

Για τους… Αργοπορημένους 

(με δίδαγμα)

Το δείπνο αποχαιρετισμού του ιερέα: Στον αγιότατο ιερέα Πασχάλη είχαν οργανώσει δείπνο αποχαιρετισμού για να εορτάσουν τα 25 χρόνια ιεροσύνης του στην εκκλησία του χωριού. Ένας πολιτικός εκπρόσωπος, μέλος της κοινότητας, είχε προσκληθεί για να δώσει προς τιμήν του ιερέα έναν σύντομο ιστορικό λόγο για την ιερατική διαδρομή του. Επειδή ο πολιτικός καθυστερούσε, ο ιερέας απεφάσισε να πει λίγες κουβέντες ώστε να καλύψει τον κενό χρόνο της καθυστερήσεως.

- «Η πρώτη μου εικόνα/εντύπωση για το εκκλησιαστικό κοινό υπήρξε κατά την πρώτη εξομολόγηση που έτυχε να ακούσω. Σκέφθηκα ότι με είχε στείλει ο Επίσκοπος σε ένα χώρο φοβερό, μια και το πρώτο πρόσωπο, που μου εξομολογήθηκε, μου είπε ότι είχε κλέψει μία τηλεόραση, ότι είχε κλέψει τους γονείς του, ότι είχε κλέψει επίσης την επιχείρηση όπου εργαζόταν και επιπλέον ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις με την γυναίκα του εργοδότη του. Επίσης, μερικές φορές έκανε λαθρεμπόριο και εμπόριο ναρκωτικών. Και τελειώνοντας, εξομολογήθηκε ότι είχε μεταδώσει μία σεξουαλική ασθένεια στην φίλη του. Έμεινα κατάπληκτος, σκανδαλίσθηκα και καταφοβήθηκα. Αλλά, με το πέρασμα του χρόνου, γνώρισα περισσότερα πράγματα για τον κόσμο της ενορίας και διαπίστωσα ότι δεν ήσαν όλοι ίδιοι, είδα μία ενορία γεμάτη με υπεύθυνο κόσμο, με ηθικές αξίες, και γεμάτο πίστη στον Θεό. Και έτσι έχω ζήσει 25 χρόνια, τα πιο θαυμάσια της ιεροσύνης μου».

Ακριβώς την στιγμή που τελείωσε τον λόγο του έφθασε ο πολιτικός, προς τον οποίο και έδωσε το βήμα για την ομιλία…

Φυσικά και ζήτησε συγνώμη ο πολιτικός  επειδή καθυστέρησε και άρχισε να ομιλεί, λέγοντας:

«Ποτέ δεν θα λησμονήσω την πρώτη ημέρα που έφθασε ο αγιότατος πατέρας στην εκκλησιαστική συνοικία μας και αυτό διότι έτυχα της τιμής να εξομολογηθώ πρώτος σε αυτόν…….»

Ηθικό Δίδαγμα: Ποτέ να μην αργείς!

τι να φταίει - ΒΙΚΥ ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ & Γ. ΖΑΜΠΕΤΑΣ

 Μουσική  απάντηση στο άρθρο  

του Αγιότη

Τι δεν πήγε καλά στο δήμο;

 Αναρωτιέμαι   ποιοι είναι οι λόγοι που οδήγησαν το σημερινό δημοτικό συμβούλιο (αλλά και τη διοίκηση και το δήμαρχο)  να χαρακτηρίζονται, από πολλές πλευρές, με αρνητικά επίθετα – ακόμα και ως ‘…το χειρότερο ; Πως είναι δυνατό, το σημερινό πολιτικό προσωπικό του Δήμου μας να απογοητεύει τόσο, όταν μάλιστα περιλαμβάνονται σε αυτό…

      #  …ένας επί 12ετία δήμαρχος, με αναγνωρισμένες ικανότητες και έργο, αλλά και πολυετή αυτοδιοικητική εμπειρία ο Αριστείδης Αραμπατζής.

    # …ένας αξιόλογος πολιτικός και αυτοδιοικητικός (αντινομάρχης), – υποψήφιος βουλευτής και δήμαρχος – επίσης με πολυετή πορεία ο Γιάννης Μπίκος …και αρκετοί ακόμα αποδεδειγμένα ικανοί και έμπειροι δημοτικοί σύμβουλοι ;

Τι δεν πήγε καλά;

Ένας πρώτος λόγος, νομίζω ότι είναι το παρελθόν! Αν και κάθε πολιτικός – αλλά και καθένας μας – διαθέτει τη δική του «ιστορία», δυστυχώς, στο σημερινό δημοτικό συμβούλιο, το παρελθόν ρίχνει βαριά τη σκιά του μέσα στην αίθουσα. Κάποιες δε φορές εξελίσσεται σε καθοριστικό παράγοντα για το ύφος και τη συμπεριφορά κάποιων προς άλλους.

Ενώ θα περιμέναμε, κάθε δήλωση, κάθε πρόταση, να κρίνονται κυρίως από το περιεχόμενό τους, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους, αντίθετα, αρκετές φορές διαπιστώνουμε ότι αντιμετωπίζονται με βάση το ποιος τις εξέφρασε…

Κάποιες στιγμές, μοιάζει να «μιλάει», με πιο δυνατή φωνή μέσα στην αίθουσα, όχι η λογική αλλά το παρελθόν: το τι έχει προηγηθεί στο – πρόσφατο ή απώτερο – προηγούμενο χρονικό διάστημα. Αντί η εμπειρία, οι γνώσεις αλλά και οι πολύχρονες προσωπικές σχέσεις να αξιοποιούνται για το καλύτερο αποτέλεσμα, αποτελούν εμπόδιο και τροχοπέδη για την ψύχραιμη αποτίμηση, τη συνεννόηση και τη σύνθεση!

Βέβαια στην πολιτική, η κατάσταση αυτή, σε κάποιο βαθμό,  είναι μάλλον συνηθισμένη. Επιπλέον, οι πρωταγωνιστές του σημερινού δημοτικού συμβουλίου κουβαλάνε στην πλάτη τους, πολλά χρόνια ενασχόλησης και αρκετές εκλογικές αντιπαραθέσεις, ως υποψήφιοι δήμαρχοι με επιτυχή κατάληξη,  ή όχι.  Ακόμα και έτσι όμως, θα περιμέναμε να λειτουργούν περισσότερο συνθετικά.

Είναι αυτός ο μόνος λόγος;  Όχι! Ποιοι είναι οι υπόλοιποι, εξίσου ή ίσως και πιο σημαντικοί; Και κυρίως, τι μπορεί να γίνει; Τις απαντήσεις, ή καλύτερα, κάποιες σκέψεις και υποθέσεις μου, θα τις συνεχίσω να τις μοιράζομαι μαζί σας, σε επόμενο άρθρο μου.

Αγιότης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΡΙΖΑ 

  Δήμου Χαλκηδόνος

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

H Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ του Δήμου Χαλκηδόνας, ανακοινώνει σε όλους τους πολίτες του Δήμου μας ότι δεν έχει πάρει καμιά απόφαση για το σχήμα που θα κατεβάσει ή θα στηρίξει στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές στο Δήμο Χαλκηδόνας.

   Οτιδήποτε κυκλοφορεί, διαδίδεται ή προωθείται από ορισμένους, δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα, είναι ψευδές και ανυπόστατο.

   Ονόματα υποψήφιων Δημάρχων, δημοτικών συμβούλων κλπ και κυρίως ονόματα μελών της οργάνωσής μας, ότι τάχα συμμετέχουν σε υπό διαμόρφωση συνδυασμούς άλλων, είναι μόνο στη φαντασία κάποιων και μόνο για ψηφοθηρικούς λόγους διαδίδονται.

   Οι Δημοτικές εκλογές του Μαΐου αποτελούν για τον ΣΥΡΙΖΑ μια πολύ σημαντική πολιτική και αυτοδιοικητική μάχη, που θα τη δώσουμε με όλες μας τις δυνάμεις και με τη σοβαρότητα που απαιτείται. Στη διαμόρφωση του εκλογικού μας σχήματος θα συμμετέχουν όλα τα μέλη και οι φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ σε όλα τα χωριά του Δήμου μας. Οι διαδικασίες αυτές θα ξεκινήσουν άμεσα και θα έχουν ως στόχο την ανάδειξη μιας δυναμικής κόντρα σε μνημονιακές πολιτικές στην Τ.Α. και κατάργησης της λογικής του Καλλικράτη ως στήριγμα αυτών των πολιτικών.

Σκέψεις για τις επικείμενες εκλογές

Ευσταθιάδης Λουκάς,

τοπικός σύμβουλος Δ.Κ. Γέφυρας

Είμαστε λίγους μήνες πριν  τις Δημοτικές-Περιφερειακές  εκλογές,  που απ’ ότι φαίνεται θα διεξαχθούν σχεδόν ταυτόχρονα με τις Ευρωεκλογές. Θα ήθελα σε αυτό το χρονικό σημείο να καταθέσω μερικές προσωπικές σκέψεις και επισημάνσεις.

1^ον, ο επικείμενος εκλογικός νόμος, αν τελικά ισχύσει σύμφωνα με όσα διαρρέονται, είναι αυτονόητο ότι θα αλλάξει τις συνθήκες με τις οποίες θα γίνουν οι εκλογές. Η σημαντικότερη καινοτομία που φαίνεται να εισάγει είναι ότι οδηγούμαστε σε υποψηφιότητες προσωπικοτήτων, με αποκλεισμένη πλέον τη δυνατότητα της τυπικής καθόδου εκλογικών συνδυασμών.

2^ον, ο λόγος για τον οποίο προχωρά η κυβερνητική πλειοψηφία τώρα σε αυτή τη σημαντική αλλαγή, είναι προφανής : πρέπει με κάθε τρόπο να κρυφτεί η μεγάλη φθορά που έχουν υποστεί στην κοινωνία τα μνημονιακά κόμματα που μας κυβερνούν. Αν καταγραφεί στις δημοτικές εκλογές αυτή η φθορά και εφόσον συνδυαστεί με ένα αντίστοιχο αποτέλεσμα στις ευρωεκλογές, μπαίνει επιτακτικά το ζήτημα της συνολικής απόρριψης της υφιστάμενης οικονομικής πολιτικής με επακόλουθο αυτό της προσφυγής στη λαϊκή εντολή. Όσο όμως και να προσπαθούν οι κυβερνητικοί εταίροι να το αποφύγουν, θεωρώ βέβαιο ότι οι επικείμενες εκλογές θα έχουν τελικά ένα έντονο δημοψηφισματικό χαρακτήρα για τις πολιτικές που προηγήθηκαν και γι’ αυτές που θα ακολουθήσουν. Αν δεν υπάρξει κάποια εξέλιξη με παραιτήσεις βουλευτών της Χ.Α. που να μας οδηγήσει πιο γρήγορα σε εθνικές εκλογές, η ψήφος του καθένα μας στις εκλογές του Μαϊου, δεν θα είναι μόνο ψήφος εκλογής Περιφερειάρχη, Δημάρχου και Συμβούλων, αλλά θα βαρύνει και ως ψήφος επιδοκιμασίας ή όχι της οικονομικής πολιτικής και των κομμάτων που την εφαρμόζουν. Και βέβαια αυτό είναι κάτι που στο χώρο της αντιπολίτευσης θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό και την στελέχωση αλλά και την επιλογή του υποψηφίου Δημάρχου.

3^ον, θεωρώ ότι η εμφάνιση στο πολιτικό σκηνικό της «θεωρίας των δύο άκρων» είναι η θλιβερή αντίδραση στα εκλογικά διλλήματα που έρχονται. Δυστυχώς αυτοί που την εμπνεύστηκαν αλλά και αυτοί που την υιοθετούν, αδιαφορούν για το γεγονός ότι αποτελεί για τον τόπο και τους πολίτες ένα επικίνδυνο και διχαστικό παραπολιτικό ευφυολόγημα. Ένα ευφυολόγημα που από τη μια πλευρά μπορεί να έχει σαν στόχο να λειτουργήσει συγκυριακά φανατίζοντας και μαντρώνοντας «τους δικούς μας», αλλά από την άλλη κρύβει τεράστιους κινδύνους για τη λειτουργία της Δημοκρατίας μας. Και ειλικρινά απογοητεύτηκα όταν η «θεωρία» αυτή υιοθετήθηκε πρόσφατα στην τελευταία συνεδρίαση  του Δημοτικού μας Συμβουλίου από στελέχη τόσο της διοικούσας παράταξης, όσο και της παράταξης της μείζονος αντιπολίτευσης. Κάτι που για μένα προσωπικά, φανερώνει ανησυχία για τα κριτήρια με τα οποία θα ψηφίσουν οι παραδοσιακοί τους ψηφοφόροι στις επερχόμενες εκλογές.

4^ον, παρόλη όμως τη σημαντική ανατροπή που θα φέρει το νέο νομοθέτημα, είναι σίγουρο ότι με παράπλευρο τρόπο θα δοθεί υποστήριξη σε υποψηφίους Δημάρχους και ότι θα δημιουργηθούν άτυποι εκλογικοί σχηματισμοί οι οποίοι θα προωθηθούν υπόγεια στους εκλογείς με το αίτημα της συνολικής στήριξης τους. Το ερώτημα που προκύπτει εδώ βέβαια είναι: πάνω σε ποια βάση θα δημιουργηθούν τελικά αυτοί οι σχηματισμοί; Θα επικρατήσει το δίπολο μνημόνιο-αντιμνημόνιο και οι κινήσεις αυτές θα φέρουν έντονο το κεντρικό αντιπολιτευτικό φορτίο προσαρμοσμένο βέβαια στην τοπική πραγματικότητα ή θα κινηθούμε σε πιο ελεύθερο πλαίσιο συνεργασιών; Κατά τη γνώμη μου επιτακτικά οδηγούμαστε- ίσως δυστυχώς γιατί μιλάμε για Τοπική Αυτοδιοίκηση- στην πρώτη περίπτωση. Οι συνεργασίες βέβαια ικανών προσωπικοτήτων, μπορούν να προκύψουν πλέον και σε ένα τέτοιο επίπεδο από διαφορετικούς χώρους.

5^ον, ακόμη λοιπόν και με τον νέο πιθανό νόμο, γίνεται φανερό ότι δεν αποφεύγουμε την κάθοδο έστω άτυπων εκλογικών σχημάτων. Και εδώ θέλω να καταθέσω τη διαπίστωσή μου, ότι δυστυχώς για μια ακόμη φορά η συζήτηση γίνεται με βάση το αρχηγικό μοντέλο, αυτό που λέει να πάμε από πάνω προς τα κάτω. Πρόκειται κατά τη γνώμη μου για μεγάλο σφάλμα, για συντηρητική επιλογή και φορέα παθογένειας, που οδηγεί την Τοπική Αυτοδιοίκηση σε τέλμα και σε εξυπηρέτηση προσωπικών φιλοδοξιών. Θεωρώ και προτείνω ότι θα πρέπει πλέον να τολμήσουμε να αντιστρέψουμε αυτή την πορεία. Πρέπει να προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα που κατά τη γνώμη μου είναι η ανάδειξη των δημοτικών κινήσεων, των υποψηφίων Δημάρχων αλλά και των υπολοίπων υποψηφιοτήτων, προεκλογικά μετά από την προηγούμενη επαφή, τριβή και ζωντανό διάλογο για ικανό χρονικό διάστημα με τις κοινωνίες και τους φορείς τους, γύρω από τα τοπικά και τα ευρύτερα προβλήματα του Δήμου. Είναι η ώρα να πάμε στον κόσμο, να διαλεχθούμε με την κοινωνία, να ακούσουμε και να καταθέσουμε ιδέες, προτάσεις και θέσεις. Να ενθαρρύνουμε τους πολίτες και τους φορείς τους να μετάσχουν στην προεκλογική διαδικασία και στο διάλογο, όχι ως άβουλοι χειροκροτητές ή ως άμοιροι θεατές των εξελίξεων, αλλά ως συνδιαμορφωτές και συνδημιουργοί προγραμμάτων. Nα καταθέσουν προεκλογικά αυτοί οι ίδιοι τις ιδέες τους, τις προτάσεις τους, τα αιτήματά τους και γιατί όχι τον εθελοντισμό και την συμμετοχή τους. Αυτό θα οδηγήσει σε δραστηριοποίηση ικανών προσωπικοτήτων που με τις ως τώρα διαδικασίες επιλέγουν να απέχουν, σε ανανέωση του στελεχιακού δυναμικού που σήμερα ασχολείται με τα κοινά, σε ευρύτερες αλλά ικανές και διαχρονικές κοινωνικές συμμαχίες, στην ανάδειξη ιδεών και καινοτόμων προγραμμάτων, στη δημοκρατική εκλογή ικανών υποψηφίων και αρχηγών και εν τέλει σε πιο αποτελεσματική διοίκηση μετά τις εκλογές. Θεωρώ ότι ειδικά ο χώρος της κεντροαριστεράς έχει χρέος να ανοίξει και να περπατήσει ενωτικά αυτό το δρόμο, και πρέπει να το κάνει όσο ακόμη υπάρχει ικανός χρόνος. Οι προσωπικές διαφωνίες, πρέπει να ξεπεραστούν.

Με  σεβασμό και κατανόηση στην αντίθετη άποψη.

Ευσταθιάδης Λουκάς,

τοπικός σύμβουλος Δ.Κ. Γέφυρας