ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΡΙΤΕΚΝΩΝ

Την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου και ώρα  7 το απόγευμα στην αίθουσα  ΚΑΠΗ του  Δήμου Χαλκηδόνος στα Κουφάλια, σας καλούμε για την κοπή της πίτας του συλλόγου τριτέκνων.

Μετά την κοπή της πίτας θα γίνουν οι εκλογές για την εκλογή του νέου Δ.Σ. του συλλόγου.

Έκθεση-κόλαφος της Ευρωβουλής: «Χασάπης» η Τρόικα έφερε «κοινωνικό τσουνάμι» στις χώρες των Μνημονίων

 «Η Τρόικα έδρασε μάλλον ως χασάπης, παρά ως χειρουργός που γνωρίζει την ανατομία ενός σώματος». Με τη χαρακτηριστική αυτή φράση περιέγραψε ο Ισπανός ευρωβουλευτής των Σοσιαλιστών Αλεχάντρο Σέρκας το ρόλο της τριμερούς στις χώρες των Μνημονίων, κατηγορώντας τόσο την Τρόικα, όσο και το Eurogroup ότι περιφρόνησαν την κοινωνική διάσταση της πολιτικής που εφάρμοσαν, «ωσάν η Ευρώπη να ήταν ένα κλαμπ πιστωτών».

Σε συνέντευξη που παραχώρησε ο εισηγητής της σχετικής έκθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έκανε λόγο για «κοινωνικό τσουνάμι» από την  πολιτική της Τρόικα στις χώρες που μπήκαν σε πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής, με τρεις βασικές συνέπειες: απολύσεις και δραματική αύξηση της ανεργίας, μαζική εξαφάνιση μικρομεσαίων επιχειρήσεων και αύξηση του πληθυσμού που ζει κοντά στο όριο της φτώχειας.

Η έκθεση - ράπισμα για την πολιτική που επέβαλε η Τρόικα σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Κυπρο, εγκρίθηκε με ευρεία πλειοψηφία από την επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου (27 ψήφους υπέρ, 7 κατά και δύο αποχές).

Στην έκθεση γίνεται αναφορά στο κλείσιμο πολλών μικρομεσαίων επιχειρήσεων, στην αύξηση της ανεργίας, ιδιαίτερα της μακροχρόνιας ανεργίας και της ανεργίας των νέων, η οποία το 2012 ξεπέρασε το 50% στην Ελλάδα, το 30% στην Πορτογαλία και το 26,5% στην Κύπρο, στην «αλλοίωση» βασικών προτύπων εργασίας και τη σημαντική μείωση του κατώτατου μισθού, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, όπου συρρικνώθηκε κατά 22%. 

Υπογραμμίζεται επίσης ότι στις χώρες του Μνημονίου προέκυψαν νέες μορφές φτώχειας που πλήττουν τα μεσαία και λαϊκά στρώματα (όπως πχ η αδυναμία μερίδας του πληθυσμού να πληρώσει τις υποθήκες και τις υψηλές τιμές ενέργειας).

Επισημαίνονται τέλος, τα μεγάλα λάθη που έγιναν στον εργασιακό τομέα και το συνταξιοδοτικό. Συγκεκριμένα,  καταγγέλλεται ότι στον σχεδιασμό των προγραμμάτων προσαρμογής δεν ζητήθηκε η γνώμη των εργοδοτών και των εκπροσώπων των εργαζομένων, ενώ παραβιάστηκαν διεθνείς συμβάσεις του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας, με αποτέλεσμα πχ το συνταγματικό δικαστήριο της Πορτογαλίας να κρίνει αντισυνταγματικά ορισμένα από τα μέτρα που ελήφθησαν.

Στην έκθεση καλούνται κράτη-μέλη και Ε.Ε. να θέσουν σε εφαρμογή ένα σχέδιο ανάκαμψης για τις χώρες του μνημονίου και να διορθωθούν τα λάθη που έγιναν τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Το σχέδιο αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα στήριξης των μικρομεσαίων Εεπιχειρήσεων και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων του πληθυσμού, καθώς και μέτρα για την τόνωση της απασχόλησης. 

Στις δηλώσεις του ο Ισπανός ευρωβουλευτής χαρακτήρισε ανεπαρκή τα 6 δισ. ευρώ που παρέχει το ταμείο εγγύησης για τους νέους και υποστήριξε ότι το ποσό αυτό πρέπει να αυξηθεί στα 20 δισ. ευρώ.

Η ψηφοφορία στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα πραγματοποιηθεί τον Μάρτιο στο Στρασβούργο.

Η σημαντική απώλεια των θέσεων εργασίας, η μαζική εξαφάνιση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και η αύξηση του πληθυσμού που ζει κοντά στο όριο της φτώχειας, είναι οι τρεις σημαντικότερες συνέπειες της πολιτικής λιτότητας που επέβαλε η τρόικα στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και την Κύπρο.

Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα της έκθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΚ) για τον ρόλο της τρόικας στις χώρες του Μνημονίου και η οποία εγκρίθηκε με ευρεία πλειοψηφία από την επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου, σήμερα στις Βρυξέλλες.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε ο εισηγητής της έκθεσης και ευρωβουλευτής των σοσιαλιστών Αλεχάνδρο Σέρκας έκανε λόγο για «κοινωνικό τσουνάμι» που προκάλεσε η πολιτική της τρόικας στις χώρες που μπήκαν σε πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής.

Ο Ισπανός ευρωβουλευτής κατηγόρησε την τρόικα, αλλά και το Eurogroup ότι περιφρόνησαν την κοινωνική διάσταση της πολιτικής που εφάρμοσαν, «ωσάν η Ευρώπη να ήταν ένα κλαμπ πιστωτών».

Συγκεκριμένα, η έκθεση υπογραμμίζει ότι η πολιτική της τρόικας οδήγησε στο κλείσιμο πολλών μικρομεσαίων επιχειρήσεων, στην αύξηση της ανεργίας, ιδιαίτερα της μακροχρόνιας ανεργίας και της ανεργίας των νέων, η οποία το 2012 ξεπέρασε το 50% στην Ελλάδα, το 30% στην Πορτογαλία και το 26,5% στην Κύπρο. Επισημαίνει επίσης την «αλλοίωση» βασικών προτύπων εργασίας και τη σημαντική μείωση του κατώτατου μισθού, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, όπου συρρικνώθηκε κατά 22%. Η έκθεση υπογραμμίζει, επίσης, ότι στις χώρες του μνημονίου προέκυψαν νέες μορφές φτώχειας που πλήττουν τα μεσαία και λαϊκά στρώματα, πχ η αδυναμία μιας μερίδας του πληθυσμού να πληρώσει τις υποθήκες και τις υψηλές τιμές ενέργειας.

Επιπλέον, η έκθεση υπογραμμίζει ότι έγιναν μεγάλα λάθη όσον αφορά τον εργασιακό τομέα και το συνταξιοδοτικό.

Οι ευρωβουλευτές επικρίνουν το γεγονός ότι στον σχεδιασμό των προγραμμάτων προσαρμογής δεν ζητήθηκε η γνώμη των εργοδοτών και των εκπροσώπων των εργαζομένων, ενώ παραβιάστηκαν διεθνείς συμβάσεις του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας, με αποτέλεσμα το συνταγματικό δικαστήριο της Πορτογαλίας να κρίνει αντισυνταγματικά ορισμένα από τα μέτρα που ελήφθησαν.

«Η τρόικα έδρασε μάλλον ως χασάπης, παρά ως χειρουργός που γνωρίζει την ανατομία ενός σώματος», σχολίασε ο εισηγητής της έκθεσης Αλ. Σέρκας.

Η έκθεση καλεί τα κράτη- μέλη και την ΕΕ να θέσουν σε εφαρμογή ένα σχέδιο ανάκαμψης για τις χώρες του μνημονίου και να διορθωθούν τα λάθη που έγιναν τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Το σχέδιο αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα στήριξης των μικρομεσαίων Εεπιχειρήσεων και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων του πληθυσμού, καθώς και μέτρα για την τόνωση της απασχόλησης. Ο Αλ Σέρκας χαρακτήρισε «ανεπαρκή» τα 6 δισ. ευρώ που παρέχει το ταμείο εγγύησης για τους νέους και υποστήριξε ότι το ποσό αυτό πρέπει να αυξηθεί στα 20 δισ. ευρώ.

Η έκθεση εγκρίθηκε από την επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του ΕΚ με 27 ψήφους υπέρ, επτά κατά και δύο αποχές.

Η ψηφοφορία στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα πραγματοποιηθεί τον Μάρτιο στο Στρασβούργο.

O ΣΑΒΒΑΣ ΜΩΥΣΙΔΗΣ υποψήφιος Δήμαρχος με το ΚΚΕ στο Δήμο.

Στη διάρκεια εκδήλωσης, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο Τούμπας ανακοινώθηκαν οι υποψήφιοι Περιφερειάρχες και Δήμαρχοι στην Κεντρική Μακεδονία της «Λαϊκής Συσπείρωσης», που θα στηρίξει το ΚΚΕ στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαΐου στο Δήμο μας θα στηρίξει όπως και στις προηγούμενες εκλογές τον Σάββα Μωυσίδη.

ΔΗΜΟΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝOΣ

ΜΩΥΣΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ, Καθηγητής Φυσικής Αγωγής, Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Χαλκηδόνας.

ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ εκδήλωση στον  Άγιο Αθανάσιο.

Η «ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ» του δήμου Χαλκηδόνας με υποψήφιο τον Κυριάκο Αγγελόπουλο πραγματοποιεί σήμερα στην αίθουσα συνεδριάσεων του πρώην δήμου ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ εκδήλωση στην όποια θα παρουσιάσει τις θέσεις και τις προτάσεις της για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Στην εκδήλωση θα μιλήσει και η υποψήφια Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Δέσποινα  Χαραλαμπίδου.

Ουτοπία, κρίση και αλλαγή

Η Ουτοπία (από το ου+τόπος) είναι το να προσβλέπουμε ή να ‘ζούμε’ σε μια φαντασίωση, που είναι αδύνατον ή πολύ δύσκολο να πραγματοποιηθεί. Κατ’ επέκταση εννοεί ιδανικές καταστάσεις, που χαρακτηρίζονται από μία αισιόδοξη, ιδεαλιστική, σχεδόν αδύνατη τελειότητα.

Όταν όμως παρατείνουμε το ονείρεμα (ονειροπόλημα) και συγχέουμε την φαντασίωσή μας με την πραγματικότητα, τότε μοιραία κάποια στιγμή έρχεται η Κρίση. Μέσα από τις συνέπειές της, η Κρίση μας δείχνει το μονοπάτι που έχουμε πάρει και μας θυμίζει ότι πρέπει να επιστρατεύσουμε την (λογική) κρίση μας, για να αλλάξουμε ρότα.

Για να συμβεί η Αλλαγή πρέπει να παραδεχθούμε ότι κάποιες βασικές πεποιθήσεις, αντιλήψεις, συνήθειες και πρακτικές μας πρέπει να αλλάξουν. Αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο, γιατί είμαστε ταυτισμένοι μαζί τους – δεν μπορούμε να φαντασθούμε τον εαυτό μας χώρια από αυτές. Γι αυτό και ζητάμε να αλλάξουν τα πράγματα χωρίς να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι. Πράγμα που προφανώς δεν μπορεί να συμβεί – αποτελεί δηλαδή Ουτοπία!

Ουτοπία λοιπόν δεν είναι το να πιστεύεις ότι μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα, αλλά ότι μπορούν να αλλάξουν, χωρίς να αλλάξουν οι άνθρωποι.

Σχολιαστής

Προβλήματα-Προβλήματα-Προβλήματα

Άρχισαν τα δύσκολα για όσους έχουν δηλώσει  υποψήφιοι Δήμαρχοι,  μιας και δεν μπορούν εύκολα να βρουν νέους και άφθαρτους για συμμετοχή στα ψηφοδέλτια.  Η  αδιαφορία και η αποστροφή που δείχνουν οι περισσότεροι που έχουν βολιδοσκοπηθεί για την συμμετοχή τους έχει προκαλέσει  αμηχανία στους εκλογικούς μηχανισμούς των  υποψηφίων.

Οι μόνοι που κινούνται είναι όλοι αυτοί που για πολλά χρόνια είχαν ασχοληθεί με τα τοπικά δημοτικά πράγματα στα χωριά τους.

Δυσκολίες αντιμετωπίζει στην συγκρότηση του ψηφοδελτίου του ο κάθε υποψήφιος χωριστά  σε χωριά που δεν είχε εύκολη  πρόσβαση. Ο Αριστείδης Αραμπατζής στα Κουφάλια, ο Γιάννης Τσουκνιδάς στον πρώην Δήμο Άγιου Αθανασίου, ο Παναγιώτης Δαϊκουδης στους πρώην Δήμους Χαλκηδόνας και Άγιου Αθανασίου, ο Δημήτρης Μπελίδης δυσκολεύετε και αυτός το ίδιο, όπως και ο νέος υποψήφιος  Φώτης Κυριακίδης.

Το στοίχημα για όλους είναι αν θα κατορθώσουν τελικά να συμπληρώσουν ένα σωστό και αξιοπρεπές ψηφοδέλτιο ώστε να κατέβουν στις εκλογές έχοντας στους συνδυασμούς τους αξιόλογα άτομα που μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά στην διοίκηση ενός Δήμου 35.000 κάτοικων  όπως είναι ο Δήμος Χαλκηδόνος.

Άλλωστε το έχουμε πει ξανά ότι αν όλοι όσοι δήλωσαν  υποψήφιοι Δήμαρχοι  κατορθώσουν τελικά να σχηματίσουν ψηφοδέλτιο θα χρειαστούν τουλάχιστον 1000 υποψηφίους  συμβούλους, Τοπικούς και Δημοτικούς,  όλοι μαζί.

Ένα άλλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι υποψήφιοι Δήμαρχοι είναι ότι κάποιοι δηλώνουν την υποστήριξη τους και την υποψηφιότητα  τους σαν σύμβουλοι, όχι μόνο με έναν από τους υποψηφίους Δημάρχους,   έτσι έχουμε αρκετά μπερδέματα στο ποιος είναι με ποιον, μιας και ο κάθε υποψήφιος θεώρει <δικό του> κάποιον που θεώρει και   κάποιος άλλος υποψήφιος <δικό του>.

Ένας παλιός αυτοδιοικητικός που έχει περάσει πολλές δημοτικές εκλογές έλεγε προχθές σε μια παρέα που βρέθηκε ότι <αν δεν έχεις την ταυτότητα και την υπεύθυνη δήλωση υποψηφίου συμβούλου στο χέρι σου δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για κανέναν πέρα από τον εαυτό σου>

Στο σήριαλ Δημοτικές εκλογές 2014 έχουμε να δούμε πολλά επεισόδια ακόμα μέχρι να φτάσει αισίως στο τέλος. 

Καινούργια κρασιά σε παλιά ασκιά

Δεν μπορείς να βάλεις καινούργια κρασιά σε παλιά ασκιά, γιατί τα ασκιά σκίζονται. Και το κρασί χύνεται και τα ασκιά καταστρέφονται (κατά Μάρκον, 2: 22, Λουκά 5:37).

  Οι προηγούμενοι είναι οι ίδιοι άνθρωποι με τους σημερινούς. Το παιχνίδι ήταν σικέ εξαρχής. Οι περισσότεροι έχουν απλώς αλλάξει φανέλα και θέση μέσα στο γήπεδο, αλλά όχι τον τρόπο που παίζουν. Πρέπει να ρισκάρουμε με νέους ανθρώπους. Όχι τους ίδιους παίχτες με άλλο προπονητή. Οι άνθρωποι αλλάζουν δύσκολα ή καθόλου.

Γιατί αλήθεια οι άνθρωποι αλλάζουν δύσκολα ή και καθόλου; Γιατί μας είναι τόσο δύσκολο να κάνουμε πράξη τα όσα συχνά ανακοινώνουμε στους άλλους και στον εαυτό μας; (‘από σήμερα αλλάζουν τα πράγματα και στο εξής όλα θα γίνονται όπως πρέπει’). Γιατί βάζουμε στους άλλους άτεγκτες χρονικές προθεσμίες (‘σου δίνω περιθώριο μέχρι τότε για να αλλάξεις μυαλά’), ενώ σε μας είμαστε τόσο - μα τόσο – κατανοητικοί; (‘αρχίζω δίαιτα από Δευτέρα, γιατί αυτό το Σαββατοκύριακο είμαι καλεσμένος σε τραπέζι’…).

Είναι αλήθεια ότι μας αρέσει να αλλάζουμε, κολακευόμαστε κατά κάποιο τρόπο.  Φτάνει όμως να είναι ‘με μέτρο’, ‘να μας ταιριάζει’, να μην είναι τόσο ‘εξαντρίκ για μας’. Εκτός κι αν υπάρχει λόγος σοβαρός (πχ κίνδυνος υγείας, οικογενειακής συνοχής ή επαγγελματικής επιβίωσης), σχεδόν πάντα επιλέγουμε την smooth ‘αλλαγή’. Κάτι τόσο ανώδυνο όπως μια νέα κουπ, που αν δεν μας αρέσει (σε μας ή τους φίλους μας), να μπορούμε να το αλλάξουμε ξανά και να επιστρέψουμε στα γνωστά. “Αφού μπορούμε να κινηθούμε εκ του ασφαλούς, σκεφτόμαστε, γιατί να το ρισκάρουμε;”

Επίσης μας αρέσει να ‘βλέπουμε μπροστά’ – όχι πίσω. Γιατί πίσω υπάρχουν και κάποιες λεπτομέρειες – μικρές ή μεγάλες – που δεν μας αρέσει να θυμόμαστε και να κουβεντιάζουμε. Έτσι, μετά από μια αποτυχία, συνηθίζουμε να ξεμπερδεύουμε στα γρήγορα με μια επιδερμική ‘αυτοκριτική’ και ακολούθως να θέτουμε νέους στόχους και να φτιάχνουμε πλάνα για την επίτευξή τους. Κι αυτό γίνεται τόσο σε προσωπικό επίπεδο, όσο και σε συλλογικό. Και για να μην πάμε μακριά, ας δούμε πώς εκλογίκευσαν την ήττα τους οι χαμένοι των δημοτικών εκλογών και πώς ‘διαχειρίζονται’ τις διαφαινόμενες αδυναμίες τους οι κερδισμένοι.

Τι είναι λοιπόν αυτό που κάνει τόσο δύσκολη την πραγματική αλλαγή; Αυτήν δηλαδή που μπορούν να διακρίνουν καθαρά οι άλλοι κι όχι εκείνη που φαντασιωνόμαστε οι ίδιοι; Ο Seth Godin προτείνει μια ενδιαφέρουσα (και βάσιμη) εξήγηση:

Ο άνθρωπος αφομοιώνει πολύ πιο εύκολα λέξεις και εκφράσεις, παρά αλλάζει ουσιαστικά έστω και το παραμικρό στην στάση ή την συμπεριφορά του. Κι αυτό γιατί η αλλαγή είναι μια πραγματικά άβολη κατάσταση. Αν δεν έχετε αυτή την αίσθηση του ξεβολέματος, τότε μάλλον έχετε απλώς υιοθετήσει κάποιες νέες λέξεις.

Οι επαγγελματίες πολιτικοί δεν είναι αφελείς - το ξέρουν αυτό πού καλά. Ξέρουν ότι ενώ μας αρέσει η αλλαγή (των κακώς κείμενων, των φθαρμένων ‘ρούχων’ κλπ), δυσκολευόμαστε να ‘μπούμε στον κόπο’ ν’ αλλάξουμε πραγματικά. Για την ακρίβεια, εκεί ακριβώς ποντάρουν και (εναλλάξ) κερδίζουν. Γνωρίζουν ότι η αλλαγή – όπως και η δημοκρατία – δεν είναι χωρίς κόπο ή δωρεάν. Δεν συμβαίνει τζάμπα και ‘μαγικά’ (όπως στις τηλεοπτικές εκπομπές ανακαινίσεων) από κάποιους καλούς φιλ-ανθρώπους, ενώ εμείς παραθερίζουμε κάπου αλλού. η πραγματική αλλαγή απαιτεί από μας να ξεβολευτούμε. Αλλιώς είναι απλώς λόγια, που είτε ζητάμε να τα λέμε είτε να τ’ ακούμε. Κι αυτό ακριβώς μας δίνουν. Λόγια του αέρα – και μάλιστα, αέρα κοπανιστού…

Διάλεξα σαν τίτλο αυτή την βιβλική παραπομπή, γιατί νομίζω ότι με διευκολύνει να απευθυνθώ σ’ ΕΜΑΣ κι όχι σ’ εκείνους. Γιατί πιστεύω ότι εμείς είμαστε το κλειδί στο πρόβλημα.

Τα κρασιά είναι αυτά που θα θέλαμε να είμαστε κι εκείνα που οι συνθήκες μας καλούν να γίνουμε. Τα ασκιά είναι η νοοτροπία και η πρακτική που υιοθετούμε για να τα πετύχουμε.

Αν θέλουμε να κρατήσουμε τα παλιά ασκιά μας, ας έχουμε υπόψη ότι θα συνεχίσουμε να πίνουμε πολυκαιρισμένο κρασί. Κι ας μην μπερδεύουμε το ‘παλιό καλό κρασί’ με το πολυκαιρισμένο. Το πρώτο ωριμάζει υπομονετικά (και σιωπηλά, κλεισμένο για χρόνια στο μπουκάλι), μέχρι να το ανοίξουμε και να το γευτούμε. Ενώ το δεύτερο, που έχει ανοίξει από καιρό μέσα στη πολύβουη αγορά, έχει ξεθυμάνει κι έχει χάσει την γεύση του από τις αναμίξεις του με άλλα κρασιά, που χύνονται κι αυτά στο ίδιο παλιό (και πολυκαιρισμένο) ασκί.

Κι έτσι τελικά, όλα ξινίζουν… Κι αναφέρομαι εδώ στο χαμήλωμα των προσδοκιών μας, αλλά των αρχών που αρχικά θέσαμε σαν προϋπόθεση στοιχειώδη, αυτονόητη - ένα είδος downsizing. Και στην αυτό-λογοκρισία μας, αντί για την απαίτηση λογοδοσίας από τις αρχές και (όλους) τους παράγοντες .  Στην περίπτωση αυτή, ας πάψουμε να διαμαρτυρόμαστε κι ας θυμηθούμε πώς τελειώνει ο Καμύ στην Πτώση:

Α, εσύ νέο κορίτσι, πέσε μια δεύτερη φορά στο νερό για να ‘χω πάλι την ευκαιρία να ριχτώ μαζί σου [και να σε σώσω].  Δεύτερη φορά, ε, τι αναίδεια! Υποθέστε αγαπητέ μου μαιτρ, πως τα ‘παιρναν σοβαρά τα λόγια μας, ε; θα ‘πρεπε λοιπόν να προχωρήσουμε, να κάνουμε αυτό που είπαμε. Μπρρρ …. Το νερό είναι τόσο κρύο! Ας ησυχάσουμε όμως! Είναι πολύ αργά τώρα, πάντα θα ‘ναι πολύ αργά! Ευτυχώς.

Από την άλλη, αν ζητάμε να πιούμε καινούργιο κρασί, πρέπει να έχουμε υπόψη ότι αυτό δεν ‘χωράει’ σε παλιό ασκί (που σκίζεται απ’ την σπιρτάδα του καινούργιου), δεν ‘βολεύεται’ ή κουμαντάρεται εύκολα. Μας ζητά να αμφισβητήσουμε τον τρόπο που έχουμε ‘τακτοποιήσει’ τον κόσμο γύρω μας – γιατί πλέον δεν αρκεί για να προχωρήσουμε παρακάτω. Μας ζητά να σκεφτούμε τον ρόλο μας στα πράγματα, με όσα κάνουμε και – προπαντός- με όσα παραλείπουμε. Μας ζητά να ξεβολευτούμε για ν’ αλλάξουμε – τον εαυτό μας και τα πράγματα γύρω μας.

Τελικά, από εμάς (και μόνο) εξαρτάται – πάντα έτσι ήταν άλλωστε

Σχολιαστής